Ο ΕΥΝΟΥΧΟΣ

Άκουσα να λένε για ένα ευνούχο, που δεν είχε καθόλου πέος…
Η κατάστασή του αυτή δεν είχε τίποτε το τραγικό. Δεν οφειλόταν σε κάποιο τρομερό ατύχημα ή σεξουαλική παρέκκλιση, παρά ήταν μια πνευματική διεργασία την οποία είχε επεξεργαστεί ώριμα και επί μακρόν στο μυαλό του…
Τελείως συνειδητά, είχε πάρει την απόφαση να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό για δύο λόγους, που, αμφότεροι, ήταν μείζονος σημασίας, άρα απόλυτα σεβαστοί.

Ο πρώτος ήταν για να απαλλαγεί απ’ τις ανασφάλειες και τις αβάσταχτες υποχρεώσεις των εχόντων πέος… (U see what I mean ?)…

Ο δεύτερος ήταν καθαρά οικονομικός…
Οι αμοιβές, στο χαρέμι του Βεζίρη, ήταν πολύ καλές και το μέλλον σταθερό κι’ εξασφαλισμένο. Ο Βεζίρης δεν απέλυε ποτέ τα πιστά μέλη του προσωπικού του…
Όσο για τα άπιστα μέλη, αυτά δεν τα έστελνε στο ταμείο ανεργίας παρά, για λόγους ευκολίας, τα έστελνε στην αγχόνη…
Ετούτη η επιλογή επέτρεπε, εξάλλου, στον Βεζίρη να διατηρεί τις επίσημες στατιστικές των ανέργων σε χαμηλά και απόλυτα παραδεκτά επίπεδα…

Η ζωή στο χαρέμι κυλούσε “χαλαρά” και με τον καιρό ο ευνούχος ανακάλυψε ότι, στις ελεύθερες ώρες του, μπορούσε να ασκήσει ένα δεύτερο επάγγελμα για να βγάζει κάτι παραπάνω και να τα φέρνει καλύτερα βόλτα.
Εξάλλου, το δεύτερο επάγγελμα το είχε στο αίμα του, αφού ο ευνούχος ήταν ελληνάρας.

Έστησε, λοιπόν, στα υπόγεια του σαραγιού μια θεατρική σκηνή, με ολοκόκκινη αυλαία από βαρύ βελούδο, γέμισε τους τοίχους με ολόχρυσα baroque ανάγλυφα από στόκο και φόρτωσε τα σκηνικά με ψευτο-ευαισθησιούλες που θύμιζαν κιτς μοντελάκια των Dolce & Gabbana. Και κάθε βράδυ εμφανιζόταν ολόγυμνος στους (από κάθε άποψη) περίεργους που έρχονταν να τον δουν έναντι αδρής αμοιβής…
Η μουσική υπόκρουση ήταν πολύ ψαγμένη… Αποτελείτο από δημοφιλείς ινδο-ελληνικούς ρυθμούς που ενθουσίαζαν τους αρειμάνιους και (μόνιμα) νταλκαδιασμένους αυτόχθονες…

Το θέαμα ήταν μεγαλειώδες, οι θεατές συνέρεαν πολυπληθείς και τα οικονομικά του ευνούχου άρχισαν να είναι πολύ ανθηρά…

Λίγο αργότερα, έμαθα ότι οι μεγάλες εταιρείες δίσκων (οι major επί το ελληνικότερο) τον πλησίασαν και υπέγραψαν μαζί του δελεαστικό συμβόλαιο.
Στη συνέχεια τύπωσαν το θέαμα σε DVD και το τοποθέτησαν στα ράφια όλων των καταστημάτων της χώρας.
Το DVD άρχισε να έρχεται πρώτο σε πωλήσεις στα σουπερμάρκετ κι’ εκείνος δεν έδειχνε να ενοχλείται που η πνευματική του εργασία πουλιόταν δίπλα στα ραπανάκια και την τροφή για γάτες. Πρυτάνευε ο νεορεαλισμός και το πνεύμα της μικτής οικονομίας.

Τελικά, όπως είπε κι’ ο Sartre “…τι Λοζάννη, τι Κοζάνη. Τα πάντα χύμα”…

Οικονο-Κλάστης

About these ads

3 σχόλια

Filed under Λόγια στον άνεμο

3 responses to “Ο ΕΥΝΟΥΧΟΣ

  1. πολύ αστείο….
    αν και το να μην έχεις πέος μάλλον δυσμορφία παρά παρέκκλιση θα το έλεγα……

  2. harry

    stoΝ ευνουχο σηκωνετε το πεος αλλα γιατι δεν μπορει να κανει ερωτα΄, ποιος μπορει να μου πει΄,

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s